Kijk, dit ben ik! Over adresgegevens op internet

Wie ben je? Waar woon je? Wat doe je zoal?

Je kent het wel: je staat met iemand te praten die je nog niet kent, maar wel wílt kennen. Tijd dus voor een vragenvuur! Op een netwerkbijeenkomst merk ik dat ik al snel vraag wat iemand in het dagelijkse leven bezighoudt. Wat doet mijn gesprekspartner zoal, waarom is hij of zij hier en wat heeft die persoon als hobby’s?

Maar stel je voor: opeens vraagt je gesprekspartner naar je adres – en wel naar je straatnaam en huisnummer! En dat zonder specifieke aanleiding. Hoe brutaal, zou je denken, en dat is het natuurlijk ook. Ik weet dat ik aardig van mijn à propos zou zijn, en daarbij compleet afgeknapt. Maar ik zou vooral bekropen worden door een vlaag van wantrouwen: wat moet die persoon met mijn adresgegevens? De neiging tot het installeren van een extra stevige driepuntsluiting in de voordeur zou me al snel naar de sleutelspecialist leiden.

Hier woon ik

Toch zijn het vaak dit soort gegevens die we met zijn allen onbezorgd op internet publiceren. Vrolijk plaatsen we allerlei persoonlijke informatie op sociale netwerken als Hyves, Facebook en Twitter – informatie die we in een oppervlakkig real life gesprek niet snel met de ander zullen delen. En dat terwijl die persoon maar even op je naam hoeft te googelen om te achterhalen of je single bent, hoe je kinderen heten en wanneer je meestal in de sportschool te vinden bent. Het zijn die dingen die je online al snel vrijgeeft. Om maar niet te spreken van de vragen: waar ben je op dit moment en waar ga je heen?

Iedereen weet waar je bent

Op Twitter is het maar al te eenvoudig om je huidige locatie te verkondigen. Met een smartphone met mobiel internet en een applicatie als Foursquare weten je volgers in een handomdraai dat je in de trein zit op weg naar Den Helder, je koffie staat te drinken in de supermarkt of – jawel – thuis bent. En dat met alle adresgegevens van dien. Als je Twitter-account dan ook nog eens openbaar is, zijn het niet alleen je volgers die dit kunnen zien. Alles wat je twittert, is openbaar, dus ook adresgegevens.

De vraag is nu: zijn we niet een beetje te makkelijk geworden met het online profileren van onszelf? Die vraag kun je het beste aan jezelf stellen. Wat zou je een vage kennis vertellen en wat niet? En staat die informatie op internet?

Een persoonlijke noot

Natuurlijk, persoonlijke informatie is interessant: het laat zien wie je bent, wat je leuk vindt en wat je zoal doet. Het is juist de persoonlijke kant van mensen die we op Twitter zo waarderen, die artiesten een stukje dichterbij brengen en topmanagers een stukje minder zakelijk maken. Maar er kleeft wel een risico aan: iedereen kan zien dat je niet thuis bent wanneer je twittert dat je voorlopig nog wel in de trein zit of lekker aan de Atlantische Oceaan op een terrasje zit te genieten.

Bekruipt je dan ook een vlaag van wantrouwen en achterdocht? Ren je dan ook linea recta naar de sleutelspecialist? Deel je mening door te reageren op dit artikel.

Ontvang tips per e-mail

Comments

  1. Jolanda says:

    Sandor die was gisteren ook zijn naam aan het google en vabaasde zich hoe veel er uit kwam. En dan heeft hij niet een Hyves, Facebook of twitter. Maar je hebt helemaal gelijk er is weinig geheim als je veel op internet en op de sociaal netwerken actief bent.

    X jolanda