Leven en leren omgaan met rugklachten: ischias

rugpijn ischias

Het is bekend dat rugklachten een mens erg in het leven kunnen belemmeren. Ik kan zeggen dat ik hier alles vanaf weet. Al jaren kamp ik met rugklachten en ben ik continu bezig om mijn rug sterk en soepel te houden.

Mensen met autisme hebben vaak last van psychosomatische klachten, lichamelijke klachten die voortkomen uit stress en psychische klachten. Ik vermoed dat mijn rugpijn deels wordt veroorzaakt door een stressvol leven. Maar hoe zijn mijn klachten eigenlijk ontstaan en hoe ga ik ermee om?

Leven met een rugafwijking: scoliose

Toen ik achttien was spendeerde ik een groot deel van de tijd achter de computer om te gamen. Urenlang gebruikte ik muis en toetsenbord om mij door een virtuele wereld te bewegen. Een tijdlang ging dit goed, hoewel ik wel vermoeide en gespannen ogen kreeg. Op ten duur kreeg ik echter steeds meer last van spanning in mijn polsen, nek en schouders.

In het begin negeerde ik de klachten. Zo erg was het toch allemaal niet? Bovendien wilde ik blijven gamen. Het idee om mijn grootste hobby niet meer te kunnen uitvoeren was beangstigend. Het resultaat was dat de klachten verergeren en ik uiteindelijk maar naar de huisarts ging.

Het oordeel was: RSI. Eigenlijk wist ik dat ook wel, maar wat moet je ermee? Ik studeerde informatica en moest ook daarom veel tijd achter de computer doorbrengen.

Mensendieck bij RSI-klachten

Ik werd doorverwezen naar een Mensendieck-therapeut. Zij onderzocht mij en kwam al snel tot de conclusie dat ik een rugafwijking heb: een scoliose. Een scoliose is een kromming in de ruggenwervels, in mijn geval tussen mijn nek en rug in. Hierdoor is mijn houding scheef en krom, waardoor spieren niet evenredig belast worden. Daardoor raken bepaalde spieren eerder overbelast.




Ik ging het traject in van behandelingen, waarin ik een betere houding leerde aannemen: zittend, staand, wandelend en bij activiteiten. Ook moest ik een buikademhaling aanleren. Dit viel allemaal niet mee. De nieuwe houdingen vergden veel van mijn spieren, en hoezeer ik ook doorzette en de pijn verbeet, ik kon mijn houding maar voor een deel aanpassen. Bovendien zorgde de aangeleerde buikademhaling ervoor dat ik last kreeg van hyperventilatie. Dit klinkt misschien raar, omdat je bij een buikademhaling juist minder kans hebt op hyperventilatie. Bij mij werkte het echter benauwend en ik ging te veel op mijn ademhaling letten, of die wel goed en diep genoeg was.

Uiteindelijk heb ik maar een middenweg gekozen in wat ik daar heb geleerd. De RSI-klachten werden vooral minder doordat ik meer pauzes nam bij het computeren en een andere hobby zocht. Ook stapte ik over naar een andere opleiding.

Acute ischias

Jaren later, toen ik een jaar of dertig was, bevond ik mij in een zeer stressvolle periode. Ik was mijn baan verloren vanwege een burn-out, had mijn werk als ondernemer moeten staken vanwege nieuwe vermoeidheidsklachten en had uiteindelijk mijn appartement te koop moeten zetten. Ook had ik net mijn diagnose autisme gekregen.

Aangezien ik al een tijdje van een uitkering leefde, was de hypotheek van mijn woning moeilijk op te brengen. Het was zaak om het appartement zo snel mogelijk te verkopen, zodat ik niet in de schulden zou raken. Het mag duidelijk zijn dat dit ontzettend veel stress veroorzaakte. Ik ging een traject in waarin er van alles geregeld moest worden. Ook was het onduidelijk waar ik na de verkoop zou komen te wonen. En zou ik überhaupt wel een koper vinden?

In die tijd bezocht ik een paar keer per week de sportschool om de stress weg te sporten. Sporten was voor mij echt een uitlaatklep. Toch merkte ik steeds vaker dat ik ’s nachts wakker werd met steken in mijn onderrug. Ik negeerde ze, want ik was niet aanvullend verzekerd en wilde geen geld besteden aan een fysiotherapeut. De steken werden erger en soms kon ik mij ’s nachts niet eens meer omdraaien. Ik vroeg me af wat er zou gebeuren als ik mijn bed niet meer uit zou komen.

Op een dag was mijn moeder te logeren en zou mijn woning getaxeerd worden. Dit vond ik allemaal enorm spannend. Terwijl ik met de taxateur door de woning ging, merkte ik dat mijn rug erg gespannen aanvoelde. Toen de taxateur was vertrokken, verdween de spanning niet. Nee, die werd alleen maar erger. Ik weet nog dat ik op een bepaald moment kruipend van de eettafel naar de bank ging en daar om moest lachen, omdat het er zo gek uitzag. Nog aldoor nam ik mijn klachten niet serieus.

Helse pijnen

Die avond ging ik voor het naar bed gaan nog even naar het toilet. Toen ik klaar was, wilde ik opstaan, maar dat lukte niet. Zodra ik omhoog kwam, leken er wel messen in mijn rug te steken. Ik schreeuwde het uit en riep mijn moeder. Met grote ogen keek ze toe hoe ik uiteindelijk huilend en kermend van het toilet naar mijn bed schuifelde om daar uiteindelijk op neer te vallen. Het was wel duidelijk dat dit niet normaal was. Ook ik zag nu de ernst van de situatie in.




De dagen erop kon ik alleen maar in bed liggen. De fysiotherapeut kwam langs om mij te behandelen, maar de pijn was zo hels dat ik bij elke aanraking weg deinsde. Het leek wel alsof al mijn spieren verkrampt waren. De pijnstillers die ik van de huisarts kreeg hielpen alleen tegen de zeurende pijn, maar niet tegen de zenuwpijnen. Op deze manier was het onmogelijk om te bewegen en mijn rug soepel te krijgen. Ik durfde amper nog te bewegen, bang voor nieuwe pijnscheuten.

Mijn moeder bleef langer logeren, want ik kon natuurlijk niet voor mijzelf zorgen. Ook mijn vriendenkring speelde een grote rol, want ook hun vroeg ik om hulp. De hele dag lag ik in bed een beetje voor me uit te staren, omringd door mijn mobiel en mijn laptop. Door alle pijn kon ik mij nergens op concentreren. Het enige wat ik kon doen waren voorzichtige stretchoefeningen. Heel voorzichtig probeerde ik mijn verkrampte rug soepel te krijgen. Doordat ik dit de hele dag deed, merkte ik een kleine verbetering.

Langzaam herstel

Na twee weken amper mijn bed uit te komen, begonnen mijn spieren wat te ontspannen. Heel langzaam kon ik mij weer wat voortbewegen, maar de kans op pijnlijke steken bleef aanwezig.

Intussen had ik een kromme, scheve verhouding aangenomen. Het lukte niet meer om recht te lopen, ook niet na behandelingen van de fysio. Het was duidelijk dat mijn herstel veel tijd zou vergen.

Intussen was mijn woning verkocht en zou ik binnenkort verhuizen. Met hulp van ouders en vrienden heb ik alles kunnen voorbereiden, waarna een verhuisploeg alles heeft verhuisd. Ik wist dat ik in mijn nieuwe woning eindelijk ècht kon herstellen.

Ik kwam bij een nieuwe fysiotherapeut terecht, in de wijk waar ik nu woon. Intussen was alle verhuisstress wat gezakt en kon ik mij weer redelijk voortbewegen. Wel stond ik nog scheef en had ik geregeld last van uitstraling in verschillende ledematen. In een onderzoek en röntgenfoto’s kwamen opnieuw mijn scoliose naar voren, deels de reden voor mijn rugklachten.

Mijn fysiotherapeut is gespecialiseerd in het behandelen van trigger points (pijnpunten). Zo werden de ergste pijnpunten in mijn rug verwijderd en lukte het zelfs om mijn scheve verhouding deels te corrigeren. Tegelijkertijd kreeg ik via een podoloog steunzolen, die bijdroegen aan een betere houding. Thuis deed ik dagelijks oefeningen om mijn rug te versterken en soepel te houden.

Een jaar later zag ik duidelijk verbetering, maar nog steeds voelde ik mij erg belemmerd. De uitstraling in mijn been was nog vaak aanwezig en een stuk wandelen of winkelen was nog steeds te zwaar voor me.

Dry needling

Mijn fysiotherapeut stelde voor om dry needling te proberen. Bij dry needling wordt er met een naaldje in de spier geprikt, waardoor die ontlaadt en het pijnpunt verdwijnt. In tegenstelling tot handmatige behandeling worden spieren dus in een keer ontladen. Ook kun je veel dieper komen.

Nu ben ik nooit een fan van naalden geweest, maar intussen had ik er alles voor over om te herstellen. Ik stapte de drempel over en ging ervoor. Ik moet zeggen dat het eigenlijk best meeviel. De eerste keer moest ik erg huilen, maar daarna wist ik wat er zou komen. De behandelingen hadden duidelijk effect. Ik merkte dat ik steeds meer kon doen, bijvoorbeeld in de tuin werken en stofzuigen zonder dat ik daarna lang moest uitrusten.

Origene-therapie

Toen ik een paar jaar in Arnhem woonde, werd er bij de fysiotherapiepraktijk een nieuw apparaat aangeschaft. Met dit apparaat kon Origene-therapie gegeven worden. Mijn fysiotherapeut zei dat ik hier een ideale kandidaat voor ben. Met deze therapie kunnen essentiële rugspieren gericht worden getraind. Het zijn spieren die op een andere manier moeilijk te trainen zijn.

Ik ging het traject in, waarbij ik wekelijks op het apparaat trainde. Dit was natuurlijk erg wennen, maar langzaamaan werd mijn rug sterker en merkte ik verbetering. Nu, bijna vijf jaar nadat mijn rugklachten begonnen, kan ik weer dingen doen die ik eerst niet kon. Ik kan bijvoorbeeld weer een tijd winkelen zonder snel te hoeven zitten. Ik kan een tijdje in de tuin werken en zes kilometer wandelen.

Mijn rugklachten nu

Op dit moment ga ik ongeveer elke vijf weken naar de fysio voor de Origene-therapie. Het doel is dat ik steeds minder vaak hoef te komen, uiteindelijk elk halfjaar. Tussendoor ga ik nog wel eens voor een gewone fysiobehandeling, omdat er tussendoor nieuwe pijnpunten ontstaan. Ik merk dat bepaalde fysieke handelingen nog te zwaar voor me zijn, bijvoorbeeld tillen of langdurig in de tuin werken. Ook is het niet geschikt voor mij om lang achter de computer te werken. Ik zie de behandelingen maar als een soort apk-keuring.

Nog aldoor is er een lichte verbetering merkbaar, hoe traag het ook gaat. Ik weet dat ik waarschijnlijk mijn leven lang voorzichtig moet zijn met mijn rug, maar er is zeker hoop op verbetering. Zwaar lichamelijk werk is in elk geval uit den boze.

Ik probeer mijn rug zo soepel mogelijk te houden door dagelijks te wandelen. Ook zwemmen geeft verbetering en verlichting. Daarnaast heb ik een reeks kracht- en stretchoefeningen in mijn dagelijkse schema verwerkt, die ik altijd zal moeten blijven doen. Zodra ik ook maar even minder beweeg, wordt mijn rug stijf en pijnlijk. Toch valt er zo redelijk mee te leven. Ik ben allang blij dat ik mijzelf kan redden en niet meer de hele dag in bed hoef te liggen.

 

Heb jij last van je rug? Welke behandelingen hebben jou geholpen en hoe ga je er verder mee om?

 

Comments

  1. Pff, wat een traject. Gelukkig heb je een manier gevonden om het wat beter te maken en je rug soepel te houden. Lijkt me vervelend om dagelijks oefeningen te moeten doen, maar als dat de rug in conditie houdt is dat super. Misschien kunnen 1 maal daags trippelende konijnenpootjes over je rug je nog wat extra ontspannen ^.^

Speak Your Mind

*