Vijf redenen om ervaringsdeskundige te worden

ervaringsdeskundige worden

De laatste jaren kom je de term steeds vaker tegen: ervaringsdeskundige. In steeds meer vakgebieden worden ervaringsdeskundigen ingezet om mensen te ondersteunen. Soms lijkt het bijna een hype om ervaringsdeskundige te zijn. Toch is het zeer waardevol werk waarin je enorm veel kunt betekenen. Maar wat houdt het werk in en waarom zou je het willen doen?

Wat is een ervaringsdeskundige?

Een ervaringsdeskundige is iemand die zijn of haar eigen ervaring inzet om anderen te ondersteunen. Belangrijk is dat je dusverre in je herstel zit dat je stabiel genoeg bent om je kennis en ervaring over te brengen. Je hebt bijvoorbeeld therapieën of trainingen gevolgd en een manier gevonden om met je klachten om te gaan. Ook vind je het geen probleem om over je ervaring te spreken.

Stel je hebt ervaring met depressies, dan kun je mensen die een depressie hebben of hebben gehad ondersteunen. Ondersteunen is hierbij een zeer breed woord. Het kan gaan om een luisterend oor bieden, tips uit je eigen ervaring delen of iemand het huis uit krijgen door samen op pad te gaan.

Belangrijk is dat de persoon die je ondersteunt zich echt begrepen en gesteund voelt. En dat is het mooie van ervaringsdeskundige zijn: jij weet wat de ander doormaakt, omdat je het zelf hebt meegemaakt. Veel behandelaren weten dat niet. Als ervaringsdeskundige ben je weer geen behandelaar. Je staat naast de ander en kunt slechts spreken uit eigen ervaring.




1. Zet je eigen ervaring in om anderen te helpen

Wat ik zelf zo mooi vind aan werken als ervaringsdeskundige is dat je je eigen ervaring positief kunt inzetten. Door mijn autisme heb ik heel wat ups en downs gekend. Ik heb moeite met veel uren werken, raak snel overprikkeld en vind sociaal contact niet altijd even gemakkelijk.

Nare ervaringen worden in mijn werk iets positiefs. Ik besef nu dat ik ze niet voor niets heb meegemaakt, omdat ik anderen ermee kan helpen. Dat geeft mijn herstel en acceptatie een flinke boost. Het is ook fijn om oprecht te kunnen zeggen dat ik de ander begrijp, en om de opluchting op iemands gezicht te zien als we gepraat hebben. Het is eigenlijk een soort lotgenotencontact. We begrijpen elkaar en dat zorgt voor troost en het gevoel niet alleen te staan.

2. Veel afwisseling

Werk als ervaringsdeskundige kan zeer afwisselend zijn. Bij Ervaar MEE Arnhem (onderdeel van MEE Gelderse Poort) heb ik veel vrijheid in het bepalen en plannen van mijn werkzaamheden. Zo ontvang ik mensen op de gratis koffie-inloop, ondersteun ik cliënten in gesprekken en help ik bij het organiseren van activiteiten. Daarnaast schrijf ik teksten en hou ik de sociale media bij.

Uiteraard hangt het van de organisatie af wat je werkzaamheden zijn. Dat is niet overal hetzelfde. Ook hangt het er vanaf waar je je comfortabel bij voelt. Niet iedereen durft bijvoorbeeld gastlessen of themabijeenkomsten te geven.




3. Eigen projecten opzetten

Bij Ervaar MEE Arnhem is veel ruimte om eigen projecten op te zetten. Dat is erg leuk, want iedereen heeft z’n eigen ervaring en ideeën. Zelf wilde ik graag iets doen met autisme, dus heb ik een autismevriendengroep voor vrouwen opgericht.

Verder heb ik meerdere themabijeenkomsten georganiseerd voor mensen met hooggevoeligheid/HSP. Het opzetten van zulke bijeenkomsten motiveert mij ontzettend. Tijdens bijeenkomsten is het bijzonder om te zien hoe mensen hun verhaal delen en steun en troost vinden bij elkaar. Daar word ik blij van.

4. Vrijwilligerswerk of betaald werk

Ervaringsdeskundigen kunnen vrijwilligerswerk doen of betaald werk. Zelf werk ik als vrijwilliger, maar ik ken mensen die vanuit vrijwilligerswerk een betaalde baan hebben gevonden. Steeds meer organisaties hebben interesse in ervaringsdeskundigen.

Je kunt ook overwegen om als zelfstandige aan de slag te gaan. Dan kun je zelf je uren en werktijden bepalen en dus zelf de regie houden. Uiteraard komen hier wel nieuwe uitdagingen bij kijken, zoals opdrachten binnenhalen en de administratie bijhouden.

5. Je leert veel mensen kennen

Als ervaringsdeskundige ben je veel onder de mensen. Je ondersteunt ze en komt op veel plekken. Je hebt collega’s of vakgenoten en komt op locaties om te netwerken.

Wat ik fijn vind, is dat ik nu omringd ben door mensen die ook een kwetsbaarheid hebben. Onderling is er enorm veel begrip. We weten allemaal hoe het voelt om beperkt te zijn, om een terugval te hebben en om er even minder bij te zitten. Voor mij is het een veilige omgeving waar ik mijzelf kan zijn.

Hoe word je ervaringsdeskundige?

Als het je iets lijkt om ervaringsdeskundige te worden, dan kun je het beste in je gemeente kijken of er een organisatie is die met ervaringsdeskundigen werkt. Ervaar MEE Arnhem werkt met allerlei ervaringsdeskundigen, bijvoorbeeld mensen met ervaring op het gebied van autisme, ADHD, depressie, licht-verstandelijke beperking, verslaving, fysieke beperkingen, enzovoort.

Er zijn ook organisaties die zich specifiek richten op mensen met specifieke klachten of psychische stoornissen, bijvoorbeeld rugklachten, ADHD of prostitutie. Je kunt altijd informeren of zij behoefte hebben aan een vrijwilliger. Vaak staat er op de website of ze met ervaringsdeskundigen werken.

Ervaringsdeskundige ben je uiteraard niet zomaar. Dat je veel hebt meegemaakt, betekent niet dat je anderen goed kunt ondersteunen. Hiervoor heb je bepaalde communicatieve vaardigheden, inlevingsvermogen en vaardigheden nodig. Sommige mensen hebben dit van zichzelf, anderen kunnen het leren. Er zijn gelukkig voldoende cursussen en opleidingen om ervaringsdeskundige te worden.

 

Werk jij als ervaringsdeskundige? Wat vind jij het leukste aan dit werk?

 

 

Comments

  1. Hondje says:

    Jeetje wat herkenbaar allemaal!. Het net alsof ik mezelf hoort praten. Op autisme rust een stigma maar ook veel taboe. En zoals het in het eerste stuk staat, “iedereen heeft wel autisme” vindt ik zo krom als een hoepel. Als je dan uitlegt waar je binnen je autisme tegenaan loopt krijg je vaak van die reacties als, “maar ik kan ook niet tegen onverwachte veranderingen”. Of: “ik schrik ook als ik fysiek aangeraakt wordt. Of: “ik kan me ook niet lang concentreren”. Dit bevestigd alleen maar dat autisme erg onderschat wordt. Ze kunnen het misschien goed bedoelen, maar het kan toch er kwetsend overkomen. Het kan je acceptatie van je autisme erg in de weg staan. En het kan mensen valse hoop geven.

    En over dat specifieke uiterlijk. Autisme kan je aan de buitenkant niet zien. en dat maakt het juist moeilijk. En vaak worden mensen met autisme veel te vaak met elkaar vergeleken. Bijvoorbeeld: “Jantje heeft ook autisme, maar die heeft wel een betaalde baan”. Met andere woorden: Dan kan jij dat ook!. Maar juist omdat het een spectrum is heeft autisme veel gradaties. De ene persoon met autisme kan wel een full time baan aan, de ander komt niet verder dan een part time baan, vrijwilligerswerk, of arbeidsmatige dagbesteding.

    En dan die prikkels. Mega irritant is dat. Ik kan erg van streek raken van onverwachte gebeurtenissen. Want dan heb ik het niet meer in de hand. Men zegt dat wel dat is niet te voorkomen. Ja, dat weet ik. Maar dat neemt niet weg dat ik er erg van streek raakt. En die overgevoeligheid. En huilen wordt gelijk weer als kinderachtig gezien. “Je gaat toch niet als een klein kind staan huilen”. Iedereen ervaart verdriet weer anders.

    Tot slot. Wat ik ook zo irritant vindt zijn opmerkingen of grappen die ironisch bedoelt zijn. Ik hoor die ironie vaak niet. Ik kan het snel serieus opvatten of zelfs overstuur raken. Die reactie van “je moet het niet zo zwaar opnemen is dan zo gemaakt zodat je het idee krijgt dat je je aanstelt. Het is van mij kant totaal geen aanstellerij. Ik had het autisme liever niet gehad.

  2. Hondje says:

    Die reactie hoort eigenlijk bij. 5 dingen die mensen met autisme niet willen horen. Ik had het daar willen plaatsen maar kwam hier,

Speak Your Mind

*