Waarom een indicatie PRIKKELARM WONEN nodig is bij autisme

We weten allemaal wel dat er momenteel woningnood heerst. Hier in de regio moet je zelfs zo’n 20 jaar meettijd hebben wil je überhaupt kans maken op een sociale huurwoning. Terwijl een woning vinden al lastig is, is het vrijwel onmogelijk om een woning te vinden die ook nog prikkelarm is en geschikt is voor mensen met autisme, hooggevoeligheid, niet aangeboren hersenletsel of een andere reden voor prikkelgevoeligheid. Daarom pleit ik voor een Wmo-indicatie prikkelarm wonen.

indicatie prikkelarm wonen

Het vinden van een passende woning is voor mensen met een prikkelgevoeligheid erg moeilijk. Ik hoor geregeld van mensen met autisme dat zij van woning naar woning zwerven. Elke keer hopen ze opnieuw de juiste woonruimte gevonden te hebben. Het woongenot wordt echter al snel verziekt door omgevingsgeluiden, overlast van buren, geuren, vervelend licht en andere prikkels.

Het lastige is dat de gemiddelde mens geen of minder last lijkt te hebben van deze prikkels. Zij kunnen vaak wel in gehorige woningen wonen. Maar mensen met autisme krijgen alle prikkels tegelijk binnen en kunnen die niet filteren. Hierdoor zijn zij zich continu bewust van alle geluiden, geuren, bewegingen en licht, met overprikkeling tot gevolg. Door toenemende psychische problemen zijn zij uiteindelijk noodgedwongen om te verhuizen of belanden in een opname.

Hieronder staan redenen waarom een Wmo-indicatie prikkelarm wonen nodig is.

1. Er zijn weinig passende sociale huurwoningen

Het huidige aanbod sociale huurwoningen bevat slechts enkele geschikte woningen. Mensen met een prikkelgevoeligheid kunnen het beste wonen in een jaren-80-woning of nieuwer. Een nieuwbouwwoning zou het meest ideaal zijn vanwege de goede geluidsisolatie.

Een appartement/flat, benedenwoning of bovenwoning zijn al af te raden vanwege het aantal buren en gehorigheid. Doordat je tussen allerlei woningen ingepakt zit, heb je in het ergste geval wel 8 buren. Bij een eengezinswoning heb je er maximaal twee. Hoe meer buren, hoe meer kans op (geluids)overlast en dus prikkels.

Helaas is het aanbod geschikte woningen meestal te duur. Mensen met een prikkelgevoeligheid hebben vaak een arbeidsbeperking, waardoor fulltime werken onmogelijk is en zij (deels) afhankelijk zijn van een uitkering. Mochten geschikte woningen al betaalbaar zijn, zijn ze vrijwel niet te krijgen vanwege de woningnood.

2. De woningnood maakt de juiste woning kiezen onmogelijk

De laatste tijd is het thema woningnood veel in het nieuws. Het is echter al tientallen jaren heel moeilijk om aan een passende woning te komen. Laat staan als je ook nog rekening moet houden met zaken als geluidsisolatie, een rustige buurt, zo min mogelijk buren en andere zaken. Vaak belanden prikkelgevoelige mensen dan ook in een gehorig flatje.

Ik ben zelf al een tijd op zoek naar een andere woning. Met 13 jaar meettijd is dit een hele opgave. Als ik door het aanbod  ga, valt de ene na de andere woning af omdat die niet prikkelarm is: flats vallen af, woningen ouder dan 1980, woningen naast speeltuintjes of scholen, woningen in levendige straten of wijken, enzovoort. En voor mijn sociale leven is het belangrijk dat in de buurt van mijn sociale netwerk blijf wonen. Maar ik merk dat ik steeds verder van mijn woonplek ga zoeken, maar zelfs daar maak je weinig kans.

Laatste bekeek ik mijn reactiehistorie en daar schrok ik echt van. Niet alleen maak ik met meettijd amper kans op een woning; de woningen worden bijna allemaal verdeeld aan mensen met urgentie of een indicatie. Als je al genoeg meettijd hebt, vang je alsnog bot. Er is ook een summier aanbod aan lotingwoningen, maar daar reageren zoveel mensen op dat je letterlijk meedoet aan een loterij.

woningnood
Probeer zo maar eens een woning te krijgen.

3. Er is geen hulp van woningcorporaties

Mocht er al kans zijn op een woning, dan is er niet tot nauwelijks hulp van woningcorporaties. Nu snap ik dat woningcorporaties geen verstand hebben van prikkelgevoeligheid, maar zij hebben wel kennis over hun woningaanbod.

Woningcorporaties kunnen op z’n minst vertellen of een woning gehorig is. Bouwtechnisch is het een feit dat jaren-50- en 60-woningen gehorig zijn. Ook weten woningcorporaties welke wijken levendig en welke over het algemeen rustig zijn. Zij zouden kunnen meekijken als je als prikkelgevoelig persoon een woning zoekt.

Het beste zou zijn als daar een begeleider of ervaringsdeskundige bij zou aansluiten. Dan heb je alle kennis in huis om de juiste woning te kiezen. Uiteraard is er logischerwijs geen garantie dat de woning volledig prikkelarm is. Er zijn altijd variabelen die roet in het eten kunnen gooien, zoals buren en de omgeving. Maar de basis is dan in elk geval goed.

Verder zou er op de website met het woningaanbod meer informatie kunnen staan over zaken die prikkels kunnen veroorzaken. Ik zie zelden staan dat een woning gehorig is, terwijl die dat wel is.

4. Mensen met autisme of een prikkelgevoeligheid krijgen geen urgentie

Als je psychisch lijdt vanwege te veel prikkels uit de omgeving, is dat meestal geen reden om urgentie te krijgen. Onlangs sprak ik iemand die advies geeft over het wel of niet aanvragen van urgentie. Deze meneer gaf aan dat urgentie puur bedoeld is voor noodsituaties. Met andere woorden: als je geen dak boven je hoofd hebt.

Heb je wel een dak boven je hoofd, dan is er kennelijk geen sprake van een noodsituatie. Helaas is wonen voor veel mensen met autisme of een prikkelgevoeligheid overleven in plaats van leven. Dagelijks komen er zoveel prikkels binnen dat er sprake is van psychische lijden. Men heeft last van slapeloosheid, concentratieverlies, depressie, gevoelens van wanhoop of erger. Langdurige blootstelling aan zoveel prikkels zorgt voor jarenlange stress en dus meer kans op ziekte.

Nu snap ik dat urgentie inderdaad bedoeld is voor noodgevallen, maar waar kunnen wij als doelgroep dan terecht?

5. Er bestaat geen indicatie voor prikkelgevoeligheid

Er bestaan verschillende Wmo-indicaties voor bepaalde doelgroepen. Zo zijn er indicaties voor mensen die rolstoelafhankelijk zijn en voor levensloopgeschiktheid. Maar waar is de indicatie voor mensen met psychische aandoeningen?

Veel mensen met psychische klachten door woonoverlast vragen urgentie aan omdat deze indicatie niet bestaat. Een prikkelgevoeligheid is echter iets wat bij een grote groep mensen voorkomt. Het is een vergeten groep die steeds groter wordt, want ook het aantal prikkels neemt toe door allerlei vormen van geluidsvervuiling en lichtvervuiling. Hierdoor neemt ook het aantal psychische klachten toe en daardoor het gebruik van zorg.

Met een indicatie prikkelarm wonen zouden specifieke prikkelarme woningen toegewezen kunnen worden aan deze doelgroep. Er moet dan samen met professionals / ervaringsdeskundigen bepaald worden welke woningen hiervoor geschikt zijn. Denk aan nieuwbouwwoningen op de hoek of misschien zelfs woonprojecten waar prikkelgevoelige mensen  bij elkaar wonen.

Het is allemaal leuk en aardig dat men wil dat er diversiteit in wijken is, maar dat zorgt tegelijkertijd dat mensen met allerlei achtergronden en culturen bij elkaar wonen en met elkaar botsen. Soms is het gewoon beter als je als gelijkgestemden bij elkaar woont, elkaar begrijpt en met elkaar kunt communiceren.

Met een indicatie prikkelarm wonen zou onder begeleiding samen met de inwoner gekeken kunnen worden welke woningen passend zijn. Je staat er dan niet langer alleen voor. Er kan dan gekeken worden naar jouw specifieke situatie, wensen en gevoeligheden. Zo wordt de kans dat je opnieuw moet verhuizen zo klein mogelijk. Want hebben we niet allemaal recht op een fijne, rustige woonomgeving?

Waar loop jij in je huidige woonsituatie tegenaan?

Abonneer je op dit blog

Bekijk ook de video over Overprikkeling

Comments

  1. De huizen in De Laar moet je echt even over doorvragen bij de woningbouw. Ik woon daar. Die aan de Middelburgsingel waar je hebt gereageerd is pal tegenover een speeltuin. Daarbij zijn de huizen helaas verkeerd geisoleerd waardoor er vooral veel kou is aan de hoekwoningen en ala je pech hebt schimmeldoorslag. Wat ook vervelend is is dat het hele blok huizen is gebouwd op 1 grondplaat wat maakt dat je kinderen van de buren 5 huizen verderop hoort springen en als iemand in het blok aan de verwarming zit hoor je dat alsof het bij de buren is. De gemeente plant ook steeds meer dingen naast hoekwoningen omdat daar blijkbaar ruimte is. Zoals ondergrondse containers. Echt heel vervelend. Ik kijk zelf ook al jaren ommij heen maar kan niks vinden. Hopelijk over aantal jaar inderdaad een initiatief van gemeente of woningbouw alhoewel het laatste goedbedoelde initiatief vanuit een gemeente een flat was….. voor mensen met autisme. Succes

    • Dank je wel voor je reactie. Hopelijk (voor ons en vele anderen) komen er inderdaad initiatieven voor mensen zoals wij. Wat je beschrijft over de woningen in De Laar geeft alweer aan hoe moeilijk de zoektocht is en waar we allemaal rekening mee moeten houden. En dat terwijl de kans op een woning al nihil is

  2. Ik neem aan dat het niet alleen autisme hoeft te zijn? Ik ken iemand die met spoed op zoek is naar een woning waar zij prikkelvrij/arm kan wonen. Haar situatie is op dit moment zeker niet rooskleurig te noemen, en er is weinig hoop op verandering of verbetering. Zeker niet van de woningstichting, maar ook van anderen is er geen begrip en/of hulp. Ze heeft MS, en daarbij een ernstige vorm van overprikkeling van licht en geluid. Zou graag meerdere mensen willen leren kennen in een soortgelijke situatie zodat we met meer mensen sterker staan. Of mensen die kunnen/willen helpen en weten waar me moeten zijn, zijn zeker welkom

    • Klopt, dit geldt natuurlijk voor alle mensen die prikkelgevoelig zijn. Ik wist niet dat dit ook bij MS speelt. Erg naar dat die persoon hier zo’n last van heeft. MS is al zwaar genoeg.

  3. Lucienne says:

    Deze blog gaat precies over het probleem waar ik al een paar jaar (steeds wanhopiger) tegenaan loop. Het zou al helpen als een woningcorporatie meehelpt met het opzetten van een speciaal project om prikkelvrij te kunnen wonen (er komen steeds meer projecten in samenwerking met woningcorporaties, het is dus wel mogelijk!)
    Want als doelgroep kunnen we nergens terecht, teminste: ik niet. Er zijn prikkelarme woonprojecten voor jongeren met autisme, volwassenen met autisme, of begeleid wonen als je intensieve zorg/verpleging nodig hebt, maar dat is allemaal niet op mij van toepassing.
    Ik heb al zoveel onderzocht, heb aan alle kanten hulp gevraagd, ik heb al heel veel op papier staan om een “stilteplek” te creëren en het zou mogelijk zijn om met lotgenoten een woonplek te maken buiten de bebouwde kom, in de stilte……… maar ik kan het niet!
    Ik ben te vaak overprikkeld, mijn cognitie laat me om de haverklap in de steek, kan me niet meer concentreren, ik ben hierin compleet afhankelijk van anderen.
    En verhuizen naar een andere standaard woning in een woonwijk? Om er dan achter te komen dat je maandenlange overprikkeling doorstaan hebt van de verhuizing, alleen maar om te ontdekken dat je de ene herrie woonwijk verruilt hebt voor de andere herrie woonwijk? Pffff
    Ik zou dolgraag in contact komen met lotgenoten die ook willen / kunnen verhuizen naar een stilteplek, speciaal voor ons!

    • Ik kan alleen maar aangeven dat je absoluut niet de enige bent! Ik hoor soortgelijke verhalen steeds vaker. Het is werkelijk triest dat er maar geen goede oplossing is voor mensen zoals wij.

      Ik zou ook graag zo’n stilteplek willen creëren, maar net als jij kan ik het niet vanwege te weinig energie.

Speak Your Mind

*