Met autisme alleen op reis: een stedentrip naar Antwerpen

Het is iets wat niet iedereen zomaar zou doen, zeker als je autisme hebt: alleen op reis, terwijl je ook samen kunt reizen.

Begin deze maand ging ik echter alleen op stedentrip naar Antwerpen. Hoe is dat bevallen en is het voor herhaling vatbaar?

Waarom alleen reizen?

Waarom alleen reizen als het ook samen kan? Toch had ik behoefte om dit keer alleen te gaan. Ik had geen zin om met anderen te moeten overleggen over een mogelijke bestemming, reisdata en het reisprogramma. Het heerlijke van alleen reizen is namelijk dat je alles zelf kunt bepalen en daarmee de volledige controle hebt (afgezien van eventuele vertragingen en onverwachte  omstandigheden). En door mijn autisme is controle precies waar ik van hou!

Bovendien raak ik van samen reizen eerder overprikkeld, ook al zijn het leuke, gezellige reisgenoten. Je moet toch continu op elkaar letten en overleggen en sociaal doen. Daarnaast zijn er maar weinig mensen in mijn omgeving waarmee ik langer dan een paar uur samen kan zijn. Sociaal contact kost mij nu eenmaal veel energie, ook al is het heel erg gezellig. Als ik met vriendinnen afspreek, vind ik het bijvoorbeeld heerlijk om naderhand weer alleen thuis te zijn.

Natuurlijk heb ik ook leuke ervaringen met samen reizen en samen dingen beleven. De laatste tijd voel ik echter een grote behoefte aan zelfstandigheid en onafhankelijkheid. Als er iets is wat me zelfvertrouwen geeft, is het wel dingen alleen ondernemen. Nu ik weer thuis ben, voel ik me sterker dan ooit.

Met de trein naar Antwerpen

Uiteraard wilde ik niet meteen met een vliegreis buiten Europa beginnen. Daarom koos ik voor een driedaagse treinreis naar Antwerpen, die ik zelf via internet geboekt heb.

De reis duurde maar tweeënhalf uur, wat goed te behappen is. Aangezien ik een angststoornis heb, was ik van tevoren een beetje bang om tijdens de reis in paniek te raken, maar alles ging gelukkig goed. Ik neem altijd genoeg te lezen mee, wat afleidt van angstgedachten.

Antwerpen verkennen

Eenmaal in Antwerpen ging ik met behulp van een plattegrond en een reisgids op onderzoek uit. Er is dan ook genoeg te zien, zoals het Rubenshuis (een prachtige, 17^e-eeuwse woning met een collectie schilderijen),

het MAS-museum, de prachtige winkelstraat Meir en de grote markt. Ik heb me dan ook prima vermaakt!

Het Eilandje en MAS-museum

Het Steen

In het Rubenshuis

Uitzicht over de stad

Alleen uit eten?

Wat betreft sightseeing vind ik het heerlijk om alleen op pad te gaan. Waar ik echter tegenaan liep, is dat het voor mij een drempel is om alleen ergens te gaan eten of drinken. Ik zag allerlei leuke restaurants en terrasjes, maar iets hield me tegen om er alleen te gaan zitten. Het was makkelijker om een Vlaams frietje te scoren bij echte Vlaamse frietkot.

Daarnaast ging ik gewoon naar de supermarkt en bracht ik een hele lading lekkernijen mee naar het hotel. Als je goedkoop wilt eten, zijn instant noedels echt een aanrader. In de hotelkamer stond een waterkoker, waardoor ik alleen maar kokend water bij de noedels hoefde te gieten en in no-time kon eten.

Natuurlijk voelde ik me tussendoor wel wat alleen, vooral op de hotelkamer. De omgeving was compleet anders dan thuis en ik had niet mijn routine zoals ik die gewend ben. De eerste avond miste ik mijn konijntjes wel, evenals de vertrouwde, Nederlandse tv-zenders en Netflix. De tweede avond ben ik daarom even de stad in gegaan om van de avondsfeer en de kerstverlichting te genieten.

Voor herhaling vatbaar

Wat mij betreft is het alleen reizen voor herhaling vatbaar. Doordat ik alleen was, heb ik nauwelijks last gehad van prikkels en kom ik precies doen waar ik zin in had. Ik ben alweer aan het dromen over mogelijke toekomstige bestemmingen. Misschien wordt het wel een zonvakantie.